Ana Sayfa Sondakika 6 Temmuz 2021

Hendek’te yakınlarını kaybedenlerin tepkisi: Bizim devletimiz yok. Tayyip de duysun, Allah onları orada çürütsün

Hendek’te 7 emekçinin hayatını kaybettiği, 128 kişinin yaralandığı Büyük Coşkunlar Havai Fişek Fabrikası’ndaki patlamanın üzerinden bir yıl geçti.

‘Posta güvercinimdi, onu da ‘ Kasap Yaşar’ aldı elimizden’

Patlamada hayatını kaybeden Sebahattin Tepeçınar’ın babası Mustafa Tepeçınar:

“Bütün ölenlere Allah’tan rahmet diliyorum. Ne diyeyim, cenazemiz birebir bugünkü üzere. Devamlı yara açılıyor. Her mahkemede iki kişi, üç kişi aklanıp çıkıyor. İki kişi kaldı, onlar da bir daha ki mahkemede aklanıp çıkacak. Bizimkilerin hakkını, hukukunu Cenabı Allah inşallah bir yerden çıkarır. Bu ülkemizde zenginlerin atı yokuşta yürüyor, yoksulların atı düz yolda tökezleyip düşüyor başının üzerine. Yapacak bir şey yok, söyleyecek bir şey yok. Cenabı Allah’ın zerre kadar hakkı varsa, bir damla kanında hakkı varsa ırmaklar üzere çıkarsın. Ne diyeyim, bir şey diyemiyorum ya. Çok hisliyim. Hatta yarın bir sene olacak. Çok hisliyim, bir şey söylemiyorum. Allah çocuğumu gani gani rahmet etsin. Benim posta güvercinimdi. Üç, dört sene oldu gözüm kör olalı. Otomobil kullanamıyorum; oğlum şuraya git, oğlum buraya git. Daha bir kez ‘yok babam’ dediğini, bir sefer itiraz ettiğini bilmiyorum. Posta güvercinimdi, onu da kasap Yaşar Coşkun aldı elimizden. Duygulanıyorum. Ağlamamak için sıkıntı tutuyorum kendimi.”

‘Bizim devletimiz yok, bir defa gelmedi yanımıza’

Sebahattin Tepeçınar’ın annesi Fatma Tepeçınar:

“Bir yıldır benim cenazem bugün üzere yanıyor ciğerim. Bizim devletimiz yok. Zenginleri ayağa kaldırıyor, yoksulları yere yatırıyor devletimiz. Zenginlerin her gün yanında. Bir sefer gelmedi bizim yanımıza. Allah’a bıraktım. Allah kanını yerde bırakmasın. Bir damla kan yerde bırakmasın. Bu 10’uncu fabrikasıymış. Oraya açtı, buraya açtı, milleti yedi yedi, üstünü örttü. Ne diyeyim yavrum, ben bir yıldır yanıyorum. Ciğerlerim yanıyor. Benim yavrularımı aldı elimden. Benim yavrumu aldılar. O kadar insanın kanlarına girdiler. Allah yedirmesin, bir damla kanını yedirmesin. Daima yoksullar çalışıyordu orada. Ekmek parası için çalışıyorlar.

‘Tayyip de duysun, bize hiç sahip çıkmadı’

Benim yavrum geliyordu şöyle bir düşünüyordu. ‘Oğlum ne oldu’ diyordum? ‘Anne bir gün bakarsınız ki Sabahattin yok olur.’ Halbuki o günler patlama olurmuş. Ben üzülürüm diye söylemezmiş yavrum. O denli kaygısı. ‘Yavrum gitme’ dedim, ‘sen bulursun ekmek bir yerden’ dedim. ‘Anne nasıl bırakayım emeklerimi’ dedi. ‘Allah’ım yedirmesin o Yaşar’ın fabrikasına emeklerimi’ dedi. Yavrumu yediler bitirdiler. Benim yavrum çok has bir yavruydu. Allah zenginlere de bırakmasın bu dünyayı. Daha ne diyeyim kızım? Allah’ım çıkarmasın, çürütsün. Bizim para pul değil sıkıntımız. Benim yavrumun kanları, o insanların, askerlerin kanları nereye gitti? Nereye gitti de her gün birini çıkarıyorlar. Allah onları orada çürütsün. Tayyip de duysun. Allah onları çürütsün. Tayyip bize hiç sahip çıkmadı. Ellere geldi daima, bize gelmedi. Yaşar para veriyordu, ona gitti. Ona fabrika kuruyordu. Biz yetimiz, biz yoksuluz, biz yoksul yerlerdeyiz. Diyeceğim bu kadar kızım.”

‘O gün bizim için zihnimizde, beynimizde, vücudumuzda bir kara gün’

Sebahattin Tepeçınar’ın ablası Hatun Göktepe: 3 Temmuz Cumartesi kardeşimin mevt yıldönümü; biz hepimiz birebir hisleri, tıpkı acıları tekrar yaşıyoruz. O gün keşke gelmeseydi; o gün bizim için zihnimizde, beynimizde, vücudumuzda bir kara gün. Yok saymayı istemiyoruz fakat o gün bizim için kara gün olarak geçsin. Listelere, tarihe, nereye geçerse geçsin. Cumartesi günü vicdani hisleri taşıyan, merhamet hisleri olanları, anma gününde yanımızda, saat 11:00’de fabrika önünde olmalarını istiyoruz. Mahkeme sürecimiz çok dertli geçiyor. Hakaretler işitiyoruz daima, Yaşar Coşkun denilen şahıstan. Babamın tabiriyle ‘kasap Yaşar’dan’, katilden. Provokatör ilan edildik, örgüt ilan edildik. Bu nasıl tutuklu; müştekilere saldırıyor. Ölenlerin yakınlarına saldırıyor. Nasıl bir tutukluluk? Süleyman Soylu’yu anıyor, Cumhurbaşkanı’nı anıyor; ‘Sağlık Bakanı’na söyledim, falan bireye şöyle baktı’ diyor. Yok ‘Cumhurbaşkanı aradı, bilgisayarları o denli aldık’ diyor.

‘Adalet bizim için yok gibi’

Adalet bizim için yok üzere, artık kabullenmeye başladık. Zira her mahkemede iki kişi çıkarılıyor Şu an iki kişi var, onlar da büyük ihtimalle 13 Eylül’deki mahkememizde çıkacaklar. O denli kestirim ediyorum. O gün, tahminen bizim öldüğümüz gündür. Biz, o gün kardeşimizi büsbütün kaybedeceğiz tahminen de. Şanlı Türk adaletinden hakikaten adalet istiyoruz. 1 yıl oldu neden bu yedi kişinin katillerinin cezası kesilmedi. Niçin biz mahkeme kapılarında sürünüyoruz. İstediklerine çabucak cezalar kesiliyor.

‘Devletimizden artık bir şey beklemiyoruz. Devletimiz bizim yanımızda hiç olmadı’

Neden biz sürünüyoruz. Aslında mahkemelere girerken azaplarla giriyoruz. Biz Tepeçınar ailesini süründürerek alıyorlar mahkemeye bir de. Ben kendime soruyorum bunun manası ne? Neden bu türlü yapılıyor? Çok zoruma gidiyor. Mahkemede denildi ki ‘madem tehlikeliydi, patlayacağını biliyordu niçin çalışıyordu, çıksaydı’. Yani ‘öldüyse öldü, umurumda değil’ dedi. Resmen açıkladı, bunu söyledi. 3 Temmuz’da birazcık bizi düşünen, biraz bize üzülen insanların da yanımızda olmasını istiyoruz. Devletimizden artık bir şey beklemiyoruz. Devletimiz bizim yanımızda hiç olmadı. Hiçbir vakit ‘ne haliniz var’ deyip sormadılar.

‘Allah’ın adaletinin üstüne hiçbir adalet yok’

Millet bize diyor ki kaç para istiyorsunuz? Bizim sıkıntımız para değil. Bizim kederimiz, en büyük cezalarla yargılansınlar, o cezaları alsınlar, o dört duvar ortasında çürüsünler. Benim kardeşim ve öbür altı kişi paramparça oldu, etleri lime lime oldu. Boş tabutlar konuldu insanların önüne ve o şahıs ‘ben mağdurum’ diyor. 11 aydan muhakkak, ben mağdurum. Sen kimsin de mağdursun O dışarıdaki yetimler, dul kalan bayanlar ne olsun. Bizlere 1 yıldırı manevi açısı yetiyor. Allah’ın adaletinin üstünde hiçbir adalet yok. Fakat Allah’ın adaleti öbür dünyada değil evvel bu dünyada tecilli etsin. Adalet inşallah yerini bulur. Ben ümidi mi kestim anne.

‘Kardeşimin ve altı kişinin kanı yerde kalmayacak’

Ne yaparsa yapsınlar sonuna kadar ardındayız. Allah bize nefes verdiği sürece kardeşimin kanını yerde bıraktırmayacağım. Kardeşimin ve altı kişinin kanı yerde kalmayacak. Ve öbür eski ölenlerin de kanı çıkacak ondan. Hiçbir şeyden korkmuyorum. Ben bu devletin milletiysem, bir bireysem bu devlette, bu devletin adaleti benim ailem içinde tecelli edecek. Bu devletin adaleti, benim hatasız kardeşimin hakkınızda göz edecek. Devletim bunun hesabını soracak. Devletten bunu bekliyoruz. Adaletten bunu bekliyoruz.”

‘Ben kendim de orada çalışıyordum baş örtümü başıma bağlayıp tampon yaptım’

Patlamada hayatını kaybeden Erhan Ateş’in eşi Nigar Ateş: Ben kendim de orada çalışıyordum. Orada mutfakta aşçıydım, oranın yemekçisi bendim. O gün, yani nasıl söyleyeyim, esasen bunu arkadaşlar daima diyordu. Ben mutfakta çalıştığım için her şeyi fazla görmüyordum, duymuyordum. Benim yanımdaki bayan arkadaş rahatsızlandı. Bana dediler ki, müdür olacak adam, Hasan dedi ki; kısımlardan bir tane bayan al yanına. Ben de Gülizar diye bir arkadaş vardı, onu getirdim. İki gün onunla çalıştım. Üçüncü gün dedi ki ‘Arkadaşım burası patlayacak. Ben geçen akşam bir okumaya gittim. Oradaki herkesten helallik aldım, burası patlayacak’ dedi. Üstünden bir gün geçmedi, patlama oldu. Nasıl anlatayım onu! Ben o gün arkadaşları yemek yenilen kısma gönderdim. ‘Biriniz çayı demleyin, biriniz de sepetleri, ekmekleri koyun masalara’ dedim. Arkadaşlar çıktılar dışarı, ben de yemek pişen bölümdeydim. Tezgahı toparlayayım derken salça bidonunu kucağıma alıp birazcık bu türlü geldim. Bir patlama oldu. Ne oluyor dedim. Orada mutfağımızın pervanesi bozuktu. Ben pervane patladı zannettim. O andaki o patlamayla pervane patladı zannettim. Karşıdan camın patlaması, camın başıma saplanması, 25-30 cm uzunluğunda cam başımda duruyor. Abi geldi beni masanın altına itmesiyle abinin oradan gitmesi ani oldu. Oradan kalktım, arkadaşım Gülizar’a, ‘Erhan, eşim’ dedim. Ayağa kalkmam ile eşimin çalıştığı yerin patlamasıyla birlikte içimde bir şeyler oldu. O anda anladım ki eşime bir şeyler oldu. O patlamalar olduktan sonra güç bela kalkıp çıktım. O yaralı halimle başımdaki camı kendim çekmem ile başımdaki kan fışkırmaya başladı. Baş örtümü başıma bağlayıp tampon yaptım. Oradan kalkıp art camdan atladım. Kaçabildiğim kadar kaçtım. Gittim, ardıma döndüm bir baktım, eşimin çalıştığı yer patladı. Yok oldu orası. AFAD, itfaiye geliyor, beni aşağıya indirmeye uğraşıyorlar. Önüme gelene ‘eşim’ diyorum. İmha yapılan yerde Yaşar Coşkun’u gördüm. Yanına gittim ‘Yaşar Beyefendi eşim’ dedim. Bana, ‘geç’ şuraya eşini bulacağız’ dedi. Ondan sonra itfaiye AFAD geldi, beni zorla otomobile bindirip götürdüler.

‘Hiç ağlamadığım bir günüm yok’

Bekledim. Tam 7 gün bekledim. Yedi gün, şuranın lisanı olsa da konuşsa. Annem yanımda, 7 gün bekledim. Gelen giden çok oldu. ‘Bana eşimi, ne olursunuz eşimi getirin; lakin dirisi, lakin ölüsü, ben eşimi istiyorum, bana eşimi getirin’ dedim. Haftada 3 gün eşimin yanına, mezarlığa gidiyorum. Orada oturuyorum, konuşuyorum, ağlıyorum. ‘Erhan’ diyorum, ‘biz şuradan nasıl bindik gittik o işe!’ Eşime o sabah bir tane kuru simit aldım. Kurtulan adam Enes’e yalnızca soru sormak için meskenine gittim. ‘Enes, Erhan abin simit yedi mi’, dedim. Eşim öldüyse aç mı öldü, tok mu öldü? ‘Erhan abin simit yedi mi’ dedim. Benim ağlamadığım bir günüm yok. Hiç ağlamadığım bir günüm yok. Gece sabah olmuyor; gündüz akşam olmuyor.

‘Cumhurbaşkanı’na, Süleyman Soylu’ya söylüyorum: Bizim de gerimizde olun ne olur bizim de sesimizi duyun’

Ben yalnızca buradan sayın Cumhurbaşkanı’ma, sayın Süleyman Soylu’ya söylüyorum; bizim de ardımızda olsunlar. Ne olursun bizim de sesimiz olsunlar. Biz kendimizi tabir edemiyoruz. Biz kendimizi çok anlatamıyoruz. Ben orada her şeyi yaşadığım için hafızam gelgit olmuş. Sözleri bile toparlayamıyorum. Tüm Türkiye’den tek isteğim bu: bizim sesimiz olsunlar. Bu acıyı biz yaşadık, Allah birebir acıyı kimseye vermesin. Bu tanım edilmeyecek bir acı. Hasta olup da ölmek öbür, bu halde acı bir mevt olması öbür. Buraya eşimin tabutu geldi. Benim eşim içinde miydi? Ne geldi bana? Orasını da hiç bilmiyorum fakat Sayın Cumhurbaşkanımdan tek istediğim, ‘ne olursunuz bizim de sesimiz olun, ne olursunuz bizi de duyun’. Ben, tenha bir yerde kendim gayret ediyorum. Ne sağımda ne solumda bir tane konut yok. Hiçbir şeyim yok. Biz karı koca bir kuru maaşla konutumuzu çeviriyorduk.

‘Ben ölmeden evvel cehennemi gördüm, o cehennemin içinde de eşimi kaybettim’

Eşim gitti, benim dünyam bitti. Yedi arkadaş, orada, yedi tane can gitti. Şayet ki ölenlerin hepsinin geçmişini araştırsalar, ben kendim dahil herkes gariban. Orada çalışan herkesin geçmişi insanın içini acıtır. Biz buradan kalktık, oraya ekmeğimizin peşine gittik. Buradan herkes ekmek peşine gitti oraya. Şayet ki o büyük ihmalkârlıklar olmasaydı artık bütün o yedi kişi ailesiyle birlikte olacaktı. Eşim yanımda olacaktı. O iki delikanlı konutlarında, annelerinin babalarının yanında, konutlarında olacaktılar. Bu hiç bitmeyen, hiç tükenmeyen bir acı. Dört dörtlük bir hayatın da olsa bitmeyen, tükenmeyen bir acı bu. Allah bana bunu yaşattı, öbür kimseye yaşatmasın. Fakat herkesin bize takviye olmasını istiyorum. Bizim gerimizde olun. Diğer hiçbir şey istemiyorum. Adalet yerini bulsun. Her mahkemede ikişer ikişer çıkıyorlar. Kaldı iki kişi orada. Ben o mahkemede hudut krizi geçirdim. ‘Bir dahaki mahkemede gelmeyeceğim’ dedim. Zira kederden felç olacağım. Üç gündür ağlamaktan çocuklarım beni hastaneye götürdüler. Sakinleştirici iğne ile ayağa kalkabildim. Benim yaşadığım kolay bir şey değil. Ben orada, kendim oradaydım. Kendim gördüm o cehennemi. Orası bir cehennemdi. Ben ölmeden evvel cehennemi gördüm. O cehennemin içinde de eşimi kaybettim. Bunun tanımı yok.

‘Bilinçli organize kabahat örgütü, bana nazaran öbür hiçbir izahı yok. Benim içim yanıyor’

Patlamada hayatını kaybeden Halis Yılmaz’ın babası Muammer Yılmaz:

“3 Temmuz 2020’de Sakarya Hendek İlçesi Büyük Coşkunlar Havai Fişek Fabrikası’nda ölen yedi emekçiden biri olan Halis Yılmaz’ın babasıyım. Bu vesileyle bu 3 Temmuz Cumartesi Günü bu olayın üzerinden bir sene geçmiş olacak. Biz toplumda kâfi bir takviye göremediğimizi düşünüyorum. Bu vesileyle herkesten dayanak bekliyoruz. 3 Temmuz 2021 Cumartesi saat 11’de patlama olan fabrikanın önünde bir anma etkinliğimiz olacak. Herkesin iştirakini bekliyoruz. İçim dolu (göğsünü gösteriyor). Tanım edemiyorum. Burada bir anne var ve biz bir şey görmedik. Kapı açık hala anne bekliyor, gelecek diye. İki tane kardeş var. Bir adedinin psikolojisi bozuldu. Psikolog filan yarar etmiyor. Hislerime gelince, elimden bir şey gelmiyor. Ben buna kaza demek istiyorum, fıtrat demek istiyorum, takdir-i ilahi demek istiyorum -ki keza öyle- lakin dava evrakına baktığım vakit, tabirlere baktığım vakit ve davranışlara baktığım vakit bunun kaza ile fıtrat ile hiçbir alakası yok. Bu bana nazaran şuurlu, ön görülmüş, şirket sahiplerinden başlamak suretiyle müdürler, genel ustabaşları ve devlet kurumları içerisindeki çürük elmalardan ötürü bu şuurlu organize cürüm örgütü bu bana nazaran. Öbür bana nazaran hiçbir izahı yok. Benim için yanıyor. Benim içimi söndürsün, adalet söndürsün.

‘Adalete sesleniyorum gerçek adalet yerini bulsun’

Geçen duruşmada birini bıraktılar, bir evvelki duruşmada ikisini bıraktılar. Bırakmalarının sebebini ben anlamadım hiç. Nedir bu yani? Yedi tane can bu ya, yedi can. Üç tanesi birer poşetle gömüldü. Bu kadar mı bedelsiz. Ne anlatayım. Ben açık ve net söylüyorum; canıma can, kanıma kan istiyorum şu an. Hiçbir şey beni söndürmez. Canıma can, kanıma kan. Ne söyleyeyim, öbür bir his yok şu an. İntikam duygusu var, diğer hiçbir his kalmadı bende. Hiçbir his kalmadı ben de. Ben konutuma geliyorum, hiçbir şey anlatamıyorum ya. Ne derseniz deyin öteki hiçbir his yok. Onun için buradan yetkililere, adalete sesleniyorum; gerçek adalet yerini bulsun. Gerçek yerini bulsun, bizim de içimiz soğusun. İleride öteki bir dava konusuna gelmeyelim biz.”

Yorumlar (Yorum Yapılmamış)

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

Telif hakkı için haber@haberozel.com.tr adresine mail atın 24 ile 48 saat içerisinde haber sistemden kaldırılacaktır. www.haberozel.com.tr
Hazır Site by Uzman Tescil